Zegarki które otrzymałam w prezencie ślubnym od moich dziadków były bardzo interesujące a nawet frapujące. Nie chodzi o to, że nie były nowe, nie można było ich wymienić, zwrócić, czy objąć gwarancją, ale o to jaką wartość sentymentalna nosiły ze sobą.
Nie jestem pewna czy wybór mojej osoby był właściwy do tego, by tak wartościowe pamiątki rodzinne nam przekazać. Zegarki te, nie dość , że niezwykle wartościowe - zważywszy na materiał z jakich zostały wykonane, to niosły ze sobą ciężar historycznych wydarzeń, wspomnień, słowem były ponadczasowe. Niezwykła precyzja ich wykonania i bardzo rzadkie wzornictwo, a także odpowiednie w emblematy, napisy- sygnowania, wskazywały z pewnością na to, z jakich warstw społecznych wywodzili się ich pierwsi właściciele. Nie byli nimi oczywiście żadni członkowie mojej rodziny.
Cała historia wędrówki tych przedmiotów z rąk do rąk owiana jest piękną rodzinną legendą, owijającą się wokół dobroczynności, wdzięczności i życzliwości. Zegarki te były bowiem za każdym razem przekazywane w specjalnych okolicznościach, nigdy bez celu i przekonania. Całość tej „podróży” zapoczątkowało małżeństwo pochodzące z hrabiowskiej rodziny, które zawdzięczało życie moim pradziadkom. Nie sposób opisać całej historii, ale w dniu mojego ślubu zegarki trafiły do nas, a dlaczego tak się stało- jest to nasza rodzinna tajemnica.
Jeszcze nie skomentowano.